KU_JOKER's profilesupachan traitroungsakulPhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
June 12 เรื่องเพื่อนๆที่จำได้1.เพื่อนมหาลัย
1.1 ชมรมบาส
01.เติ้ง เพื่อนดี กินเหล้าบ่อย รักพวกพ้อง น่าสงสารคือร้องให้บ่อยไปหน่อยในขณะกินเหล้า เหอๆ
02.แก้ม ภาคอิเล็ค น่ารัก แต่นิสัยยังกะทอมบอยนิดๆหน่อยๆ ห้าวๆมั่ง แล้วแต่ประสาเขา คุยดี รักเพื่อน และทุกคน
03.คิง ยักษ์ใหญ่ ในวงบาส คนอิสลาม รักปุ๋ยแฟนเขา เพื่อนดี คนดี แต่กามว่ะ เหอๆ คุยได้ดีว่ะแก้เซ็งได้เยอะ
04.หลิง หน้าตาน่ารัก ยังกะดาราฮอน จิ ฮุน คุยดี กินเหล้าเก่งมั่ง อารม ร้องเพลงเยอะ เหอๆ
05.น๊อต ไม่ค่อยโผล่หัวเลยในชมรม อ้างว่างานเยอะ ก็เข้าใจ อย่างน้อยแวะเจอกันมั่งนะ
06.อร นังยักษ์ขมูขี เผด็จการสุดๆ เฮฮาดี บ้าหนุ่มๆเด้อ เมื่อไหร่จะตัวขาวว่ะ
07.ฝนอก,ฝนแจ๊บ คุยกันได้เรื่อยเปื่อย แก้เหงาดี (ในสมัยก่อน) ตอนนี้หาแฟนแล้วล่ะ คุยกันได้ไม่มากนัก ก้เพื่อนกานเห้อ
08.อ้น ทอมแท้ๆ ตัวเล็กโครตๆ น่าจับตัวมันไปดั้งหน่อย เหอๆ
09.ไอซ์ ดาวเด่นในคณะครุ แจ๊บ ลูกชายผู้ว่า โคราช เล่นบาสยังไงเก่งจังว่ะ อิจฉาว่ะ
10.นิว เล่นบาสเก่ง กินเหล้าเก่ง อ้วกเก่ง น่าชมจิงๆ เหอๆ
11.ฮอล เพื่อนที่ดี เข้าใจง่าย ไม่ค่อยเจอกัน ทำไรของมันว่ะ จีบสาวไม่เลิกเหรอ เหอๆ น่าแย่งจิงๆ
12.แสบ และคนนึง จำไม่ได้ว่ะ คนไหม่ในพัทยา ลูกผู้ชายดี เท่ว่ะเพื่อน
1.2 ภาคอิเล็ค
01.ตุ่ย ฉายา ???? ลืมว่ะ อะๆ ซี้กันจิงๆ หล่อก็หล่อ มีสาวชอบเยอะ หูดำอีกเห้อ อย่างนี้ต้อง...ฟ้องหมวย เน้ออ ไอ้ตุ่ยบ้าบอลเช่นกัน แฟนพันธ์แท้กะนายเจอร์ราดดดดด หน้าคอมมันก็ติดเจอร์ราด เหอๆ ตุ่ยชอบเขาแหงๆ เกย์ป่าวว่ะ น่ารู้เน้อ
02.แนน ฉายาคิโกะหรือไอ้ตัวเล็ก?ป่าวว่ะลืมแล้วว่ะ ตัวเล็ก ใจแข็ง อดทน เรียนเก่งจิงๆ แต่...บ้าฮิเดะไปหน่อยเน้อ เมื่อไหร่สิวจะหายซะทีเนี่ย อยากให้สูงขึ้นๆเรื่อยๆๆๆๆ
03.ใหญ่ ฉายาซุปเปอร์แมน เพื่อนโปรเจ็ค มุ่งมั่น เรียนเก่ง แต่ใจอ่อนกะคุณ"กุ้ก"ที่รักของใหญ่ เรียนถาปัต ลาดกระบัง ตัวเล็กเหมือนกัน หน้าตาจิ้มลิ้ม แต่ใหญ่ก็คง "แห้ว"เห้ออ จะจีบต่อหรือป่าวก็ไม่รู้ อย่างนี้ต้องก้งเหล้าหน่อยเพื่อน เหอๆ
04.หงส์อ้วน ฉายาอีหมู นิสัยดีแต่เถื่อนหน่อย เหนกูเปนอะไรไม่รู้ เรียกโจ๊ก โจ๊ก โจ๊ก โจ๊ก เรียกกูคนเดียวล่อเข้าไปสี่คำ เข้าใจเนอะว่า กูอาจไม่ได้ยินแต่หงส์อ้วนดิ ตะโกนซะดังลั่นวุ้ย เปนแฟนพี่คิม แต่เมื่อพี่คิมจบแล้ว หงส์ยังเรียนอยู่ ดันแอบมีกิ้กกะ เฟิร์ส เดือนภาคอิเล็ค เหอๆๆ หงส์เอ้ย กินเก่งจิงๆ ชอบบ่นตัวเองว่า เค้าอ้วนทำไงดีอ่ะโจ๊ก กำ ก็อย่าไปกินพวกแป้งดิว่ะ หวังว่าหงส์จะชวนไปกินหมูกะทะเหอๆ
05.หนึ่ง เพื่อนโปรเจ็คอีกคนนึง ฉายาโอเว่น โครตจะหื่นหน่อย อยู่หอปิดหน้าต่างทำไรไม่รู้ เวลาเรียนไกล้สอบ แมร่งซุ่มอย่างเดียว อ่านหนังสือโครตขยันจิงๆ แต่มาดูหนังโป้ก็ไม่แพ้กันกะอ่านหนังสือเลยว่ะ ชอบสาวหัวนมชมพู ฮ่าๆเอิ้กๆ
06.ออฟ ฉายา หมาน จตุรงค์ นักมวย ขวาตาย ซ้ายสลบ โหย หน้าตาก็ดุโครตๆ ชอบมอมหนุ่มๆเยอะ ชอบปอนด์ๆๆๆๆๆ เมื่อไหร่จะเปนกิ้กกะเขาว่ะ ให้กำลังใจแท้ๆ แต่ดันป้อดก่อนว่ะ เห้อ ไม่ไหวจิงๆ กินเหล้าเก่ง ชอบเพื่อนฝูง เพื่อนดีเช่นกันว่ะ
07.เมธ ฉายา หย๋อย ผมหยิก เมื่อมันไปตัดผม ก็จะตัดทรงผมเหมือนพระยาพิชัยดาบหัก เหอๆ เหมือนไทยแท้ๆในสมัยก่อน อยู่ห้องโปรเจ็ค ก็เล่นเกมบ่อย บ้านเขาอยู่ไกล้ๆลาดกระบังแต่เขามาอยู่ห้องโปรเจ็คไม่ค่อยกลับบ้าน อยู่ห้องโปรเจ็คที่สำนักวิจัย อาบน้ำไม่อยากอาบ ....เหม็นจิงๆ อย่างนี้ปรับตัวไปอาบน้ำทุกๆวันหน่อยนะ จะได้หอมกายหน่อยเห้อ
08.หงส์สวย ไม่มีฉายา หน้าตาดี สวยก็สวย มีแฟนแหล่ว แต่แชทบ่อยไปหน่อยเหอๆ
09.เสก ฉายา"กระเทียม(เทย)ตูดหมึก" ชอบแต่งหน้าประจำ ท่าทางแอบจิตแหงๆ บ้ากาม,เรียนมาก ซิ่งมอไซค์จิงๆ เสียวว่ะ เห่ยๆๆ
10.หลิน ฉายามู่หลาน หน้าตาเหมือนน้องมดอย่างที่อ๋องบอก(เหมือนยังไงหว่า เหอ) เรียนเก่งโครตๆ ได้ทำงานที่เมืองนอก ดีจิงๆ สู้ตายเด้อ
11.อ๋อง ฉายาไม่ค่อยจะมีว่ะ รูมเมท เรียนเก่ง เซียนโปรแกรม บ้ากามหน่อย ชอบหลินเมื่อไหร่จะขอเปนแฟนซะทีว่ะ อ๋องทำท่าทางถือศีล5 แต่ใจจิงมากินเหล้าทามมายหว่า เหอถือศีล4ข้อมีที่หนายยยเหอ
12.คิง ฉายาไม่รู้ว่ะ บ้าเกมหมากฮอส ติดแฟนมากๆ ไม่ค่อยเข้าเรียนเร้ย เจอมันที่ห้องโปรเจ็ค รักเพื่อนดี เต้นเก่งว่ะ
13.ต้น ฉายา บั้กบันนี่ ฟันเหมือนกระตาย หน้าตาเมาๆๆๆๆยังกะเมาค้างเลย คุยก้ลำบากหน่อย
14.ต้อม ชั้นก็เคยจีบต้อมมาก่อนในมหาลัยแต่แห้วไปอีกแล้วครับทั่น เหอๆ ทำไรมาขอบตาดำจังว่ะ น่าสงสารเง้อ แต่มีแฟนแล้วนี่หว่า ไม่จำเปนต้องสงสารเนอะ ตัวใครตัวมันเด้อ ฮ่าๆ
15.พิม ก็ไม่ค่อยได้คุยไรมากนะ เนื่องจากไม่ค่อยได้เจอกัน คิดถึงว่ะ
16.พี่เชน รุ่นพี่ที่ห้องโปรเจ็ค ทำโรบอทอย่างดี แต่ขอบคุณมากๆที่แชร์หนัง...ให้กัน เหอๆ และขอบคุณที่ช่วยเหลือตลอด
17.พี่นิค รุ่นพี่ทำโปรเจ็คเดียวกัน แต่ก้ไม่ค่อยได้คุยไรมากนัก ก็เพิ่งรู้จักกันไม่นานเอง
18.พี่หมู พี่ป.โท เก่งฮาร์ดแวร์และซอร์ฟแวร์ โครตเซียนจิงๆ ขอบคุณที่ช่วยเหลือตลอด
19.พี่อัคร เพื่อนพี่เชน เพิ่งคุยกันสองครั้งก็หนิทดี ไม่มีไรมาก
20.ลี่ เด็กเรียน เขียนตัวหนังสืออ่านไม่ออกอยากจะขอจดแล็คเชอร์จากลี่ก็อ่านไม่ออกจิงๆ แฟนเก่าของโบ้ท ป่านนี้โสดหนิท เมื่อไหร่จะหาแฟนเนี่ย
21.วิท(อ้วน) คุยเก่งจิงๆ ชอบเอาตัวอย่างสาวๆมาพูด หน้าตาเขาก็ไม่...เง้อแต่ใจเขาดีจิงๆ พูดแจ๊บได้ดี มีเพื่อนหญิงเยอะ ทำไมไม่แบ่งกันมั่ง
22.หยง คุยกันไม่นานนี้เอง น่ารักดี ท่าทางแอบชอบตุ่ยแหงๆ
23.ติม เคยอยู่ในหอเดียวกัน แต่คนละห้อง หน้าตาก้จิ้มลิ้ม เด็กเหนือ คุยกันไม่เท่าไหร่ แต่ก็เคยจีบไอติมมาก่อนว่ะ เหอๆ แห้วเว้ยยย แง
24.องุ่น ,เมี่ยง ,ฝน สามสาวซ่า เม้าส์กันแตก ชอบแซวว่าไม่จีบต้อมหรอ ต้อมคิดถึง ต้อมหึงที่แกไปจีบคนอื่นไรงี้ ท่าจะบ้าฟ่ะ
25.กิ้ฟ ตัวเล็กอีกคน นิสัยดี น่ารักใช้ได้ แต่อยู่ชมรมเทควันโด้ มีแฟนในชมรมกิ้ฟด้วย รักกันดีเด้อ
26.อาร์ม "เป็ดน้อยเริงร่า" นิสัยดี เพื่อนดี แต่ถือศีล5ของแท้เนี่ย น่านับถือว่ะ มีแผนกะหยก เพื่อนอาร์มสมัยเรียน
27.ไอ้จิ้บ อึ้บสาวเก่ง แฟนพันแท้โทนี่คลิ้ปตั้ง แอนดี้ ค่อนแม่น ฮ่าๆ ดาราฝรั่ง เก่งโทอิก เก่งร็อค ใช้เงินเก่งจนหมดตัว สม!
28.เอก(หมา),ชัย,และพวกลูกศิษย์อา.พลพดุง คุยได้ไม่เท่าไหร่ แต่ไม่ค่อยหนิทหนมกัน
29.ต๋อ คนเพี้ยน บ้าสาว ดูหนังXXXตลอด มีก้ไม่แบ่ง เพื่อนดี แต่นิสัยเรื่องมั่กๆ
30.ตุ่ย(ห้อง10) เด็กแจ๊บของแท้ โทอิกสูงโครต800กว่าๆ น่ากลัวว่ะ น่าไปเรียนภาษาดีกว่านะ เหนว่า วศ.ไม่ถนัดเลยว่ะเอ็ง
และอื่นๆ
และคนอื่นๆก็ เพื่อนกันดีๆมีรูปให้คิดถึงเสมอว่ะ หวังว่าเจอกันตอนรับปริญญานะ
1.3เพื่อนอื่นๆ
01.ฮง ไอ้กามมมม ชอบพูดว่า สาดด สาดด สาดด แสดด แสดด ทูกทีน่ะเอ็ง รักพวกพ้องได้ดีมากๆยังไงก็ สาดด สาดด มั่ง
02.เจี้ยบ อ้อ เพื่อนห้อง คิกคุดี ร่าเริงเสมอ ไม่ค่อยมาเจอกันเลยว่ะ งงว่ะ
03.สุ แฟนตุ่ย น่ารักใจดีมากๆ แต่เมื่อก่อนใจแข็งจิงๆ จีบยากมั่กๆ อยากรู้ว่ะ ว่าตุ่ยจีบสุ(หมวย)ได้ไงหว่า เหอๆ
04.เต้ ไอ้ดำแท้ ยอดขายแอมเวย์ทะลุพุ่งกรอบ มีตังไม่เลี้ยงเพื่อนเลยนะ สาดด ไปมีกิ้กกะ ยุ้ยได้ไงว่ะ ไม่น่าเชื่อ โม้เก่งจิงๆ
05.กุ้กไก่ ก็ดำเช่นเต้แหละ มุ่งการเรียน+กิจกรรมสูงจิงๆ
06.ปู คิคุอาโนเนะ ไรหว่า หน้าเขามีเส้นเลือดเปนฝอยๆเยอะจิงๆ มองหน้า เหนฝอยก็ชัดมากๆ ไม่รู้ไปทำไรมาถึงเปนเช่นนี้
07.เป้ หน้าเหมือนเมโระข้าว่ะ เหอๆ อยากมีแฝดมั่งเน้อ เหอๆ
08.แป้ง สาวคนแรกในมหาลัย ที่ตูจีบ ปีแรกเทอมแรก แห้วแล้วครับทั่น เซ็งจิงๆ แต่ก็คุยได้ เรียนเก่งเทพภาคคอม
09.จ๋า สาวสูงที่สุดในมหาลัย สูงมากๆ ไม่ค่อยได้คุยกันเลย มุ่งเรียนๆๆๆๆอย่างเดียว
10.เอกอ้วน ไอ้อ้วนภาคคอม หน้าตายังกะแป้ะยิ้ม นิสัยดี แต่กามอีกเรื่อยๆ อยากจะด่า อีกว่า สาดดๆๆๆ
ประเด๋วกลับมาเขียนไหม่หน่ะ ร้อนจิงๆ May 26 ทำงานมาเหนื่อยจิงๆทำงานเพิ่งจะครบสองเดือนแล้ว เปนงานอยู่ในLine Process of Factory ทำงานก็หนักหัว ปัญหาสุ่มกะบาลเยอะ ทำงานตาม5ส.ยังไม่เส็ดเลย งานยังไม่สะสางเนี่ย เครียดเอาการ
5ส.คือ :5ส.ที่แย่ อย่างงี้ไล่ออกสถานเดียว+++
1.สะสาง(ต้องแยกแยะงานด้วยว่า งานนี้จำเป็นหรือไม่ งานใดควรทำให้เส็ดก่อน งานใดควรทำทีหลัง) :1.สะสม(ไม่ต้องทำไรเลย ปล่อยไว้ยังงั้นแหละ สนุกเนอะ)
2.สะอาด(งานเส็ดแล้วต้องทำให้สะอาดด้วย) :2.สกปรก(ปล่อยให้มันรกตาเลย เนอะ)
3.สะดวก(เมื่อสะอาดต้องสะดวกในการค้นหาข้อมูลงาน) :3.สบาย
4.สุขลักษณะ :4.โสโครก
5.สร้างนิสัย :5.เสียนิสัย (เสือกกันจังเร้ย)
และหน้าที่วิศวกรจะมี3Eคือ
Education ศึกษาปัญหา การทำงานของระบบ
Enforcement ลงมือแก้ปัญหา ไม่ให้เครื่องจักรเกิด Breakdown Time เพื่อเป้าหมายในการผลิต
Engneering ..........สำเร็จ
วันปกติทำงานแค่8.00-17.00น. เรียกว่ากะปกติ บางวันทำโอทีมั่ง ก็มี
ทำงานกะดึก (Night Shift Manager:NSM)เวลา20.00-8.00น. คือทำงานแทนผจก.ฝ่ายProcess เพื่อให้งานในไลน์เดินต่อไป
ทำงานกะปกติ(Day Shift Manager:DSM)เวลา8.00-20.00 ก็ทำงานแทนผจก.เช่นเดียวกัน ทำงานในวันหยุด ส. อา. หรือ ขัตฤกษ์ ก็ต้องมาทำงานอยู่ดี
จะทำงานแบบแบ่งหน้าที่ช่วยกันดูแลโดยวิศวกรฝ่ายผลิต เราเริ่มทำNSM วันที่09/06/2007 ถึง 15/06/2007 และ 14/07/2007 ถึง 20/07/2007 และสิ้นเดือนก็จะประกาศอีกว่าจะทำNSMอีกเมื่อไหร่ ก็ต้องมีหน้าที่อยู่ดีแหละ
และDSMก็ทำวันที่ 28/07/2007 เง้ออออ เหนื่อยดีว่ะ ที่ผ่านมาก็ทำงานวัน ส.บ้าง อา.บ้าง อยากกลับบ้านว่ะ อยู่หอ บ.ไม่มีอะไรจิงๆ หาข้าวกินก็ไม่มีรถจะเกาะไปข้างนอก เดินทางไปถนนไหญ่เพื่อไปหาไรกินข้างนอกนั้น แมร่งไกลโครตๆ มีรถก็ดีดิว่ะ อยากได้เว้ยยยยยย รอซัก10ปี!!อ้ายเวร รู้งี้ แก่งั่กๆแร้ววว
ยังไงก็ทำงานไม่ค่อยตรงสายที่เราเรียน แต่เน้นประสบการณ์ แก้ปัญหาเฉพาะหน้า จบภาคอิเล็คมา หัวตูมีแต่ภาคเครื่องกล และเคมีมั่ง เหออ อิเล็คที่โปรด หายไปแล้วววว แง....
ยังไงสักวันจะดีพอ...ขอเพลงบอดี้สแลม เน้ออ อ่ะๆไปล่ะว่ะ เหนื่อยจิงๆ
ปล.คิดถึงเพื่อนๆเหลือเกินว่ะ ว่า จบไปแล้วมีงานทำหรือยัง คิดถึงเพื่อนๆที่รักหมดเลยว่ะ อยากเจอพวกเอ็งมากๆเลยว่ะ เจอกันก็เต็มที่เลยน่ะเว้ยยย
ปล.คิดถึงเมโระว่ะ เหอๆ March 23 ครั้งแรกของการทำสัญญากะ บ.BSCวันศ.ที่ผ่านมาได้ไปทำการตกลงระหว่างนายจ้างกะลูกจ้าง ทำสํญญาซึ่งกันและกันทั้งสองฝ่าย
มาแต่เช้าประมาณ8โมงกว่าๆและรอพี่โอ๋ซึ่งเปนผู้บริหารฝ่ายบุคคล ตอนนั้น ไม่มีใครมา กรูคิดว่า แต่ละคนมาเวลาไหนก็ได้ แล้วแต่ความสะดวก เวลาผ่านไป เกือบๆ10โมงเช้า ก็ได้เจอคนไหม่ๆ มาจากที่อื่น เท่าที่เหน มีแค่3คนไหม่เอง มาจาก ม.สุราษนารี(นาย ติ้ก และ ป๊อป) และ ม.ขอนแก่น(นาย เกรียง) ซึ่งแต่ละคนมี ตน.ต่างกัน กรูอยู่ฝ่ายProcess engineer ซึ่งมีติ้กอยู่แผนกเดียวกัน เกรียงอยู่R&D (Reserch & Development) และป๊อปอยู่ฝ่าย Sale engineer เท่าที่เหนอยู่ มีแค่นี้เองว่ะ!!!ที่เหลือไม่เหนมาเลยว่ะ คงได้งานที่อื่นแล้วมั้ง
และเมื่อได้คุยกะพี่โอ๋ เรื่องงาน สวัสดิการ และค่าตอบแทนเปนต้น จากนั้คุยกันแล้วก็พี่เขาพาเราไปดูหอในโรงงานเลย ปรากดว่า โหย ร้อนโครตๆ ห้องกว้าง ราคาถูก ม่ะมีฟอร์นิเจอร์!!! โหยๆๆต้องแบกมาเองอีกแระ เหนื่อยเว้ยยยย ห้องก็กว้างดี แต่กลัวโดนขโมยของว่ะ กระจกไม่มีกรง มีแต่มุ้งลวด อย่างนี้โดนขโมยง่ายว่ะ เห้อ เหนทีไม่ต้องเอาของที่มีค่าไปดีกว่าว่ะ กลัวหายว่ะ เอาของไปก็คือเสื้อผ้า ที่นอน หมอน หมอนข้างและเครื่องอาบน้ำไปล่วย คอมเด๋วค่อยเอาไปทีหลัง เห้อออ ลืมม่ะได้คือ รูปเมโระ เหอๆ
เรื่องราวก็มีแค่นี้แหละ สรุปว่าวันนี้เหนื่อยโครตๆ ไปหลายๆที่ คือ เมื่อกลับจาก บ. แล้วก็ไปบ้านหม้อต่อไปซื้ออุปกรณ์ไห้พี่กู และไปร้านอิทิเม็ก ไปเอาแม่พิมหู และไปหาหมอ เอาใบรับรองแพทย์ เพื่อไห้พี่โอ๋เก็บข้อมูลไว้ โหย ไปแต่ละที่เหนื่อยว่ะ และกลับมาบ้านประมาณ6โมงกว่าๆกินข้าว ก็ล้างจานต่ออีก เห้อ เหนื่อยว่ะ ยังไม่ได้พักเลย เมื่อยหมด
ยังไงเริ่มงานวันจัน 26เดือน มีค. แร้ะ เร็วก็ดี ตังก็น้อย เห้อ เซ็งแสนจะอาภัพ หาประสบการณ์ดีกว่าว่ะ ไม่ยอมถอยหลังหรอก มุ่งหน้าอย่างเดียว จะเข้มแข็ง แต่ถอยหลังได้ ตั้งหลักไหม่ก็ดีว่ะ คนอย่างกู ไม่มีแพ้หรอก สู้ตายเว้ยยยย!!! March 18 จบแล้นน อ่านซะไม่งั้นเป็นหมันเวลามันผ่านไปเร็วจิงๆ ตั้งแต่ปี1ถึงปี4เนี่ย ไม่รู้ ทำไรมาถึงผ่านไปเร็วว่ะ
ทำไห้คนเรามันอยากจะย้อนกลับไปเรียนปี1ไหม่ไม่ได้เลย มันรู้สึกคิดถึงว่ะ เห้อ
ปี1 อยู่หอกะไอ้ฮ้อ เพื่อนสมัยมัธยม รร.วัดบวรนิเวศ อยู่หอนาค6 หอแม่งกระจอกโครตๆ ยาจกมั่กๆ ร้อนก็ร้อนตายเนี่ย ทรมานจิงๆ เพิ่งมารู้ทีหลังว่ามันชอบ...แต๋ว อึ๋ยๆๆๆๆๆๆ ตอนนี้คงมีสาวไหม่แล้วมั้ง มันไม่ค่อยจะอยู่หอเลยว่ะ ที่กูรู้สึกทรมานคือ ห้องนี้อับมากๆ ก็เลยอยู่จนจบปี1 (คือทำสัญญาค่าเช่าหอไว้1ปี!!โอย...)ก็เลยย้ายหอไปหอถาวร ช่วง
ปี2-3 ย้ายไปอยู่หอกะไอ้เหลา(ต้อบ) เด็กไหม่ เพื่อนห้องเดียวกัน ถามว่า ทำไมกูถึงอยากอยู่กะมัน เพราะ กูชอบ เอ้ย!...ยัง!... มันกะลังหาเพื่อนมาอยู่ด้วยกัน กูก็เลยอยู่กะมันด้วย (แล้วฮ้อล่ะ ก็มันไปอยู่ของมันเอง ไม่รู้มันย้ายไปไหนว่ะ ช่างเหอะว่ะ กูเริ่มชินว่ะ เชอะ) ต้อปมันเด็กแนว เซ่อร์ๆ เสี่ยวๆ ลาวๆ เหอๆ อยู่หอที่ไร มันก็ดูหนังโป้ก่อน อิอิ และแฟนมันโทรมาก็คุยกะแฟน เสียงมันก็เปลี่ยนสำเนียงทันที เหอๆ อย่างนี้กรูจำได้ เหอๆ และที่หอกู ดูรู้สึกว่า สบายดีกว่าหอเก่าอีก แต่ห้องอยู่ชั้น5 ไม่มีลิฟท์เลย เวลาลืมของไรสักอย่าง ต้องมาวิ่งขึ้นไปข้างบน เห้อออ เหนื่อยเว้ย อยู่หอก็เล่นกีต้า ร้องเพลงกันไป เสียงกูเนี่ย เน่าจิงๆ และมีคนเข้ามาไหม่คือ เชี่ยเต้ ชอบโม้กันประจำ จะจิงหรือไม่ กูยังไม่เคยเหนมันพิสูจน์ให้เหนเลยว่ะ แตก็หนุกดีว่ะที่เจอคนดำรุ่นไหม่ เวลามีอะไรก็มาที่หอกัน เช่น อ่านหนังสือ ดูหนัง เล่นเกม เยี่ยมเพื่อนๆ กินเหล้า สารพัดหลายๆอย่าง ก็จะมี ตุ่ย อ้วน หมาน อ๋อง เสก ป๋า ใหญ่ หนึ่ง แบ้งแว่น วาว ไอ้ลาวสิด ไอ้โอ๊ค และ ชมรมบาสและคนอื่นๆเยอะว่ะ ปีสองรู้สึกว่างจิงๆก็มีการซ้อมบาสเล่นบาส เที่ยวหม้อสาวๆกันมันส์ เที่ยวลูกเดียว แชทกันกระจาย แฮบปี้ว่ะ เมื่อขึ้นปี3 เริ่มมีโปรเจค แร้ะ ไม่ค่อยจะอยู๋หอเลยว่ะ นั่งปั่นงาน ช่วยกันทำงาน จนห้องนอนจะรกแล้วว่ะ ไม่ค่อยทำความสะอาดเลย ต่างก็ไม่ค่อยมีเวลากันเลยว่ะ เจอต้อบก็ มันนอนแล้วว่ะ ส่วนกูก็จะนอน เมื่อกูตื่นมา มันก็ไปข้างนอกแล้วว่ะ กูก็เรื่อยๆ เจอกันก็คุยกัน แกล้งกัน ลักษณะนิสัยมัน หนุกดีว่ะ แบบว่า เวลาเข้าห้องน้ำ มันจะเล็มผมของมันเอง ตัดปมก็ดูยังไง กูรู้สึกว่ามัน(ไม่)หล่อว่ะ ฮ่าๆ ไอ้สาดด และที่ลืมไม่ได้เลยคือชมรม,งานห้อง,เพื่อนร่วมห้อง มีกิจกรรมมากมายไห้ทำไม่ว่าจะเปน รับน้อง บายเนียร์ บายศรี บาสโอเพ่น บาสห้อง ต่างๆมากมายก็หนุกหนานกันมั่กๆ เมื่อกำลังจะจบปีสามแล้ว ไอ้ต้อบได้ทุนไปเรียนและทำงานที่แจ้บ เออแสดงความยินดีด้วยว่ะ ไอ้เหลาอย่าลืมเอาของฝากมาด้วยล่ะกันว่ะ จากนั้นกูก็ย้ายกอไหม่อีกครั้ง!ที่หอFBTมีแอร์ หรู มั่กๆ (ทำไมย้ายหออีกว่ะ กูจะได้ติดต่อกะเพื่อนโปรเจ็คอยู่ไกล้หอFBT แล้วต้อบล่ะก็ย้ายไปอยู่กะเพื่อนของต้อบ อยู่ชั้นสองของหอ ถาวร) กูก็เลยจัดของ ย้ายของในช่วงฝึกงาน ไปอยู่หอไหม่อยู่กะอ๋อง ป๋าเบิร์ด
เมื่อปี4แล้ว ก็เปนปีสุดท้าย ต้อบก็ยังเรียนปี4เทอม1 ก็ไม่ค่อยได้เจอกันว่ะ อยู่กะห้องโปรเจ็คตลอด ที่ศูนย์วิจัย มีไอ้ตุ่ย คิง หยอย ไหญ่ หนึ่ง หงส์สวย หงส์อ้วน หมาน เจอกันบ่อยมั่กๆ เจอคนไหม่เข้ามาอีกคือ ไอ้ก้อง และพี่ๆต่อเนื่อง ตอนแรกอยู่ชั้น4 ที่ศูนย์วิจัย ก็ทำโปรเจ็ค บางคนโหลดหนังโป้ เหอๆ ท่าทางจะ..ชอบบบบบ เล่นเกมก็มีโอย สารพัด ไปไหนมาไหนก็ไปเปนกลุ่มๆ หนุกดีว่ะ
ต่อไปนี้จะเขียนนิสัยแต่ละคนดีกว่าเพื่อนภาคและเพื่อนห้องและคนในห้องโปรเจ็ค
เมโระ:คนที่รักของข้า ใครอย่าแตะเด็ดขาด ไม่งั้น ตาย!!!นิสัยดี ตาสวยจิงๆชอบๆ บาดตาชึ้นจิงๆ อยากเจอกันบ่อยๆเนี่ย ไม่ได้เจอกันบ่อยๆ ก็ส่งข้อความมาคิดถึงจ้ะ
ตุ่ย: ชอบอำ แกล้งกูประจำ เลียนแบบคำพูดของกรู ว่า"ไม่หว่ะ" "ม่ะมีใครสนใจมึงหรอก" เห้อกูอยากจดลิขสิทธ์คำพูดดีกว่าว่ะ จะไม่ได้ไม่ต้องมาละเมิดลิขสิทธิ์คำพูดกรูเนอะ!!
หนึ่ง:ไอ้นี่ก็ฮาว่ะ ตูถามเล่นๆว่า ก่อนตายอยากทำไรมากที่สุด "อยากเหนสาว หัวนมสีชมพู" ฮ่าๆ เอิ้กๆ คู่โปรเจ็คกูเนี่ย สะใจจิงๆ เอิ้กๆ รู้งี้ไปดู นมแม่แกซะ!! นิสัยชอบปั่นกล้วย!!!โอ้วพระเจ้า มันยอดมั่ก
ไหญ่:สมกับฉายา "Super man"ก็เปนคู่โปรเจ็ค รักสาวคนเดียวใจเดียวว่ะ ชื่อ "กุ๊ก" แอบชอบเธอมานานแต่ก็แห้วไปตามๆกันเด้อออ
เมธ:ฉายา "หระยาหย๋อย" ดูทรงผมเหมือนไทยๆโบราณมั่กๆ ถ้าตัดทรงไทยหรือทรงนักเรีย รับรองหน้าเหมือนคนไทยสมัยก่อน บ้านก็อยู่กรุงเทพ อยู่ไกล้ๆมหาลัย ไม่ไกลเท่าไหร ก็ชอบไปกลับ แต่เมื่ออยู่ห้องโปรเจ็ค น้ำอาบก็ไม่ได้อาบ เน่าจิง อยู่ได้ไงว่ะ สุดยอด เทพบุตรแห่งเหม็น
หงส์9:ฉายา "นังอ้วน" นิสัยดีแต่.......!!!คิดเอาเอง มีวันนึงพี่คิม(แฟนหงส์)มาที่ห้องโปรเจ็ค และจะนอนค้างคืนนึง เมื่อหงกะพี่คิมกลับหอ เหอๆๆ....ไปทำไรกันต่อที่หอเหรอออ น่าคิดว่ะ อยากถามหง ว่า”เมื่อคืน มีความสุขป่ะ อ่ะอ่ะ”
อ้อฟ:ฉายา “อีหมาน ลูกศิษย์ สมาน จตุรงค์” นักมวยชั้นดี แต่ ป้อดว่ะ ชอบเพลง “เท่ากับที่เดิม” ชอบปอนด์ เจ้อะ ชอบแต่ป้อดอีกแร้ะ ฟันก็จะยื่นเหมือน ม้าตัวนึง เหอๆ จิงใจต่อเพื่อนได้ดี แต่ไม่จิงจังกะคนที่มันชอบว่ะ สาดด
โด่ง:ฉายา “หลวงพี่” ชอบถามกูประจำเลยว่ะ ว่า”มึงเคยเรียนฟัซซี่มั้ยว่ะ” กูตอบไปหลายรอบมันไม่รู้จักจำเลย สมองมันเปนไรว่ะ ชื่อจิงของมันคือ จิตเกษม มัน จิตก็ไม่ปกติ ตั้งชื่อได้ไงว่ะ จิตเกษม พ่อแม่ ไม่อยากไห้มึงเกิดมาเร้ยย แต่ก็เซียน Software Embedded น่ะ ดูหนังโป้ก็ฮาว่ะ มันบอกว่าไอ้โจ๊ก ทำไมหนังโป มันเปนแบบนี้ว่ะ ฮ่าๆ
คิง:เจ้าพ่อแห่ง เกม หมากฮอส เล่นยังไงก็ไม่รู้จักเบื่อหรอว่ะ กูดูแล้วมันง่วงว่ะ เห้อ ใจถึงจิงๆเมื่อสาวโทรมามันก็คุยข้ามเช้าเลยว่ะ เหอๆ อยากเหนแฟนมันจิงๆว่ะ
ก้อง:ก็เทพแห่งคอมทั้งหลาย แต่ไม่ค่อยได้คุยกันว่ะ แอบชอบหงส์อ้วนก็ไม่บอกเลยนะ เงียบอยู่ได้
หงส์1:หน้าตาดี สวยก็สวย ม่ะค่อยมาห้องโปรเจ็คเนี่ย กำลังอินๆๆกะแฟนเขาเองล่ะว่ะ ฮิ้วๆ
อ๋อง:เมทรูม คนไหม่ มันก็เทพจิงๆ เก่งทางด้านวิชาการ แต่วิชารัก ทำไรไม่ถูก เหอๆ เมื่อไหร่จะได้เปนแฟนกะมู่หลานซะทีว่ะ
เสก:ฉายา “กระเทยถึก กระเทียม” มาที่ห้องโปรเจ็คทีไร ก็มากินขนมอยู่ได้ กินจนเกลี้ยงเร้ย ตะกละจิงๆ
จิ้บ:ชื่อว่า “JOHN” ชอบแฟนๆ คนฝรั่งชื่อว่า แอนดี ค่อนแม่น (Andy Coftman) โทนี่กิ้ฟตั้น (Tony Criftson) ครัยว่ะกูม่ะรู้จัก นิสัยมันก็ชอบจับหูคน ขอกินมั่งดิ อึ๋ยๆ สยองไปอีกคน
เบิร์ด:ฉายา “ป๋าเบิร์ด” หน้าก็แก่ ดูเหมือนรุ่นพ่อ น้าเลยว่ะ ตัวก็ไหญ่ ชอบออกเสียงว่า “เย็น” ทำเสียงซะ อุบาทจริ้ง แต่มีสามวมาชอบมันก็สวยเน้ออ
ต้นบั้ก:เหอะ เจอหน้ามันก็เหมือคนขี้เมาจิงๆว่ะ มันก็เก่งม่ะใช่เล่นว่ะ สาดด
พี่เชน:เก่งทางด้านโปรเจ็ค และพัฒนาโปรแกรม ไห้ความรู้เต็มที่ แต่ก็ชอบแอบดูหนัง... เหอๆ
พี่หมู:ก็ขอบคุณมากๆที่ช่วยแนะนำโปรเจ็คอย่างมาก พี่เขาเก่งมากๆยังกะเทพๆได้เลย
สุ:แฟนตุ่ย ก็น่ารักดี ใจแข็งชะมัด ถ้าไอ้ตุ่ยมันนอกใจละก็ มาหาชั้นเถิ้ดดด ฮ่าๆ
แป้ง:ก้ตัวโต สวยดี แต่....ชั้นเคยแห้วกะแป้งมาก่อนนี่หว่า เง้อออเส้าใจสมัยปี1
แบงแว่น:มาหาห้องโปรเจ็ค ก็มาดวลวินนิ่งซะแร้ะ
เอกอ้วน:ฉายา “ไอ้อ้วนหน้าม่อ” หม้อๆก็หม้อสาว อกหักหลายคน จีบทีไรก็ม่ะได้ซะที ชู้จิงๆ ชู้ไม่เลือกหน้าเลยย
อาร์ม:ก็นิสัยแปลกๆดี “เป็ดน้อยเริงร่า” ชอบเป็ดเปนชีวิตจิตใจเนี่ย
ต้อบ:นิสัยชอบทำผมตัวเอง ให้ดูแล้วหล่อออออ เรียนก็เก่งโครตเทพภาคไอที เออไหนๆกลับมาจาก ญี่ปุ่นก็เอาของมาฝากละกันคิดถึงมึงว่ะ อยากเตะจิงๆ
เต้: โอเว่นหน้าดำ ชอบโม้จังเลยว่ะ ป่านนี้มีสาวชื่อ “ยุ้ย” ไปคบกันได้ไงว่ะ ยุ้ยท่าทางจะเหนื่อยใจมั่กๆเมื่ออยู่กะเต้เนอะ เออะเชอะ
และที่เหลือจะมีคนในชมรมบาสด้วยก็มีรุ่นพี่น้องเพื่อนหลายๆคนก็เม้นมาเยอะแล้วอ่ะ เม้นมากไปแล้วววววว ยังไงก็อยู่ในMemoryที่ดีนะ
สุดท้ายก็จะบอกว่า กูรักพวกมึงทุกคนว่ะไม่ลืมกัน กูจบ ลาดกระบัง แล้วเว้ยยยยยต้องหางานทำต่อว่ะ สาดด ทรมานกายว่ะ November 25 ชีวิตที่ยังเหลืออยู่ เหอๆวันศุกร์ที่ 24 ไปหาเมโระที่ มหาลัยแห่งนึง ตอนเที่ยง นัดเจอกะเมโระ มากินข้าวดันที่มหาลัยเขาเอง
และกินข้าวเส็ดก็ไปเที่ยวเซ็นทรัลปิ่นฯต่อ และจากนั้นตอนบ่ายสามโมงเย็น แม่เมโระก็พาเขากลับบ้าน เง้ออ อยู่กันได้แปปเดียวเอง อยากอยู่กันนานๆ
และเมโระส่งข้อความมา(ตอน4โมงเย็น) ถามว่า จะออนไลน์คุยกันกี่โมง? ผมก็อยากคุยกัน"ตอนนี้" แต่เขาไม่ได้อยู่กะคอม (อยู่ข้างนอก ไปกะแม่เขา) เหอๆ
เวลาผ่านไปเรื่อยๆก็เหนเขามาออนแล้วอ่ะ ประมาณ6-7โมงเย็น คุยกันเรื่อยๆ หนุกหนาน ตามกระแสความเลิฟ
เมื่อถึง3ทุ่มกว่าๆอยากคุยต่ออ่ะ แต่ไอ้น้องแฝด มันอยากเล่นเกม และแชทๆ เง้ออ คุยยังไม่เส็ดเรยย
คอมที่บ้านก็มีพีซีเครื่องนึง และ โนคบุ้ตเครื่องนึง(ของพี่ชาย โครตจะงก ไม่ไห้ยืม เจ้อะ!!!)
และคอมที่หอก็มีสองเครื่อง (เก่าเครื่องนึง และไหม่เครื่องนึง) ก็จะทำงานโปรเจ็คๆๆ และ แชทๆกะเมโระ ฮี่ๆ แอบอู้งาน ฮ่าๆ
วันเสาร์ 25 ต่อมา ไปซื้อของทำโปรเจ็ค ที่บ้านหม้อ และไปคลองถม ซื้อของหลายๆอย่างแหนะ
และก็ไปที่LIFE CENTER ที่สวนลุม โหยๆไกลว่ะ โดยมีเส้นทางไปดังนี้
บ้าน > ไปบ้านหม้อ > คลองถม > ไปหัวลำโพง โดยต่อรถไฟใต้ดิน ไปลงที่สวนลุมพินี > ไปที่ไลฟ์ เซ็นเตอร์ ซึ่งอยู่ตรงข้ามกะสวนลุม ไนซ์บาร์ซ่า > จากนั้นขากลับบ้าน ก็กลับทางเดิมแหละ
โอยเหนื่อยฟ่ะ อยากไปกะเมโระจะได้สุขใจกว่านี้เนอะ และไม่เหนื่อยด้วย เง้ออ เมโระไปข้างนอกกะแม่ เง้อออ
ยังไงก็ต้องลุยกะงานอีกแร้ะ และคิดถึงเมโระ สุดจะขาดใจ ฮี่ๆ มดมันขึ้นมาเรื่อยๆเมื่อผมได้เจอเมโระ ฮี่ๆ
November 20 ชีวิตวัยเริ่ม สัมภาษณ์งานในเมื่อเราไปสัมพากงาน เราต้องเตรียมเอกสารไห้พร้อมที่ๆจะไปสัมพากงาน
และตั้งใจฟังเมื่อเขาถามเรา เราต้อง"คิด"ก่อนตอบไห้ดีๆว่าจะตอบอะไรลงไป
ส่วนเรื่องประสบการณ์และคุณสมบัติที่มีอยู่ เราไม่ควรกล่าวอย่างโม้ๆไห้เขาฟัง ถ้าเรากล่าวแบบโม้ๆไปจิงๆ ก็จะทำไห้เขาถามเรา ว่าเราทำไปจิงๆหรือไม่ และถ้าจะได้ว่าเราไปโกหกเขาก็จะไม่มีทางรับเราทำงานเลย
และเมื่อเขาไม่มีคำถาม ที่ๆจะถามเราแล้ว สุดท้ายทุกครั้งเขาจะไห้เราถามเขา เกี่ยวกะบ.นี้
มีคำถามที่ต้องห้ามกล่าวเด็ดขาดคือ
1.ห้ามถามเรื่องเงินเดือนเด็ดขาด (เพราะเขาจะเหนเราเปนคนเหนแก่เงินได้)
2.ห้ามถามเรื่องการเรียนต่อ(ป.โทหรือเอก ก็ตาม) (ในทางบ.เขาจะต้องการไห้เราทำงานกะเขา"นานๆ"ไม่ใช่ว่ามาทำแค่สักสามปี สีปี เป็นต้น เพราะ ถ้าหากว่าเราออกจากบ.นี้แล้ว ไปเรียนต่อโทงี้ และอยากกลับมาทำงานต่อสักครั้ง ..... ตำแหน่งที่เราทำอยู่ จะเปนที่ว่าง และบ.จะหาคนไหม่ๆมาแทนเราได้จิงๆ จะทำไห้เราไม่มีโอกาสทำงานไห้เขาก็เปนไปได้ และอีกอย่าง เสียเวลากะการอบรมกะคนที่เข้ามาทำงานไหม่ๆด้วย)
3.เรื่องสวัสดิการ ก็ห้ามด้วย เพราะเรายังไม่ได้คัดเลือกว่าจะได้งานที่บ.นี้หรือยัง ถือว่าเปนการถามที่เสียมารยาทจิงๆ
และข้อต่อไป ใครบ้างที่เคยเจอปัญหา ก็เพิ่มเตืมได้เลยว่า มีคำถามอะไรบ้างที่ไม่ควรถามกะบ.เขา
เง้ออกรูไปสัมพาก งานมา ก็มีข้อที่ผิดพลาดเกิดขึ้นอย่างที่กล่าวไป เพราะ ไม่ได้คิดมาก่อน หรืออาจไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อนก็ได้
ไหนๆบทเรียนที่ผิดพลาดกะตัวเราก็ถือว่า"คุ้ม"กะสิ่งที่เรียนรู้ไปเรื่อยๆไม่มีวันจบ และยังทำไห้เราเข้าใจในสิ่งที่เกิดขึ้นก็คือ เพิ่มประสบการณ์ในการสัมพากงาน
เง้ออ เสียดายว่ะ ไม่ได้เจอ "MERO MERO" เลยย กว่าจะเจอก็ต้องหาเวลาอีกแร้ะ เง้อออ คิดถึง PIGLET มากๆ "TANTUO"ก็เสียใจด้วยที่ไม่ได้เจอ
แถมๆพร้อมกะการ"งอล"ของ"MERO MERO"อีกด้วย เพราะไม่ได้เจอกันก็เลยต้องมา "งอล" งอลน่ะ น่ารักจัง กิ้วๆ (ง้อไม่เปนฟ่ะ เง้ออ)
ยิ่ง"งอล"ก็ยิ่ง.............ทำไห้เกิด"มดขึ้น"มาได้หลายๆตัว ฮี่ๆ
ชีวิตที่เปี่ยมไปด้วยกะ"MERO MERO"....ฮิ้วๆๆ November 14 ซวย เซ็ง บูดๆ เรื่องที่แสนอาภัพง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะง่ะ
วันอา.ที่12 พย.49 อยู่บ้านก็ช่วยทำงานบ้าน ขัดส้วม ล้างจาน ถูบ้าน เล่นกะหลานแสนน่ารัก และเล่นกะโมโม่ และทำงานอื่นๆอีกมากมายย
และเมื่อถึงเวลาขัดห้องคร้วไห้สะอาด แต่ กรูเดินยังไงโดยไม่ระวัง หัวกรู(ที่หน้าผาก)ไปชนฝาผนัง แล้วก็แว่นตา(ขาแว่น)กรูก็ หงิก งอ โอย เจ็บหัวมั่กๆ และจากนั้ก็ดัดขาแว่น(อย่างเบาๆ)ไห้เหมือนเดิม ก็ใช้ได้ตามปกติ
เมื่อทำงานบ้านเส็ด ก็นอนหลับพักผ่อน คิดถึง "เมโระ PIGLET" มั่กๆ
เมโระPIGLET เมโระPIGLET เมโระPIGLET เมโระPIGLET เมโระPIGLET เมโระPIGLET เมโระPIGLET เมโระPIGLET เมโระPIGLET เมโระPIGLET เมโระPIGLET
ก่อนนอนก็ถอดแว่นออกและจะพับขาแว่นตา แต่....ที่ขาแว่นจะมีข้อต่อ(คือที่เชื่อมต่อระหว่างขาแว่น กะ หน้าแว่นโดยมีน้อต ยึดกัน) ......มัน......หัก เห้ยยยยยย ทำไมหักได้ว่ะ หักตอนไหนว่ะ เห้ยยยยยยย
อุตสาห์อยากจะนอนซักที ก็ทนไม่ได้ เวรรร อ้อรู้แร้ะ แว่นหักตอนที่หัวกรูไปชนฝาผนัง ไงล่ะ กำกำ เซ็งๆว่ะ พุ่งนี้ก็ต้องกลับหอเนี่ยยยยยยยยยยย
วันต่อมาตอนสายๆเกือบเที่ยง(วัน จ.13 พย. 49)ก็ต้องไปซื้อกรอบแว่นแบบเดิม (เพราะ ดูดีง่ะ ชอบๆ) กว่าจะหาร้านเดิมได้ก็ยากเอาการทีเดียว เวรรรร ไปหาร้านซะทั่ว เกือบๆ2-3ชม.เดินจนเมื่อยขาว่ะ
เสียเวลาที่จะกลับหอจิงๆเร้ยยยย ตอนที่กำลังจะกลับหอหน่ะ(ช่วงๆ3-4โมงเย็น) รถก็...ติด(รถติดก็ไปได้ รถไม่ติดก็ไปไม่ได้ กำกำ)มั่กๆ กว่าจะไปได้นานโครตๆ นั่งรถปอ.สายไรม่ะรุ้ จากสะพานซังฮี้มุ่งหน้าไปยังอนุสาวรีย์ แต่รถติดที่มหาลัยสวนดุสิต เวงงง กว่าจะมาถึงก็ล่อเวลาเข้าไปซักครึ่งชม.แล้วววว(ที่จิง ถ้ารถไม่ติดก็ใช้เวลา5นาทีก็ถึงแล้วว)
และได้นั่งรถเมล์ก็นั่งๆๆๆถึงเขาดิน รถเมล์นั้น เจื๋อก เครื่องเสียอีก อารายฟ่ะ ต้องมาเปลี่ยนคันอีกหรอว่ะ
จากนั้นก็เปลี่ยนคัน (สายรถเมล์เดิมๆ) ก็โบกรถเมล์(สายเดิม) ก็ขึ้นไป (เออว้ะ คนในรถนี่โครตเยอะเหลือเกินว่ะ แน่นก็แน่น รู้งี้ รถคันแรกไม่เสียก็ได้นั่งไปนานแล้วววว)
แต่กว่าจะมาถึงอนุสารีย์ ก็เกือบๆ5โมงเย็นกว่าๆ ก็ต้องเดินไปต่อรถตู้ ไปยังลาดกระบัง นั่งรถตู้ ร้อนแสนร้อนนนน ทำไมเปิดแอร์แรงๆแล้ว มันไม่เย็นว่ะ ที่นั่งก็แคบ คับเข่าจิงๆ
เมื่อมาถึงลาดกระบังก็เข้าหอ แล้วก็ไปยังห้องโปรเจ็คต่อ ทำงาน เขียนโปรแกรมต่อ
แต่ๆๆๆๆ คอมกรูมีเกมอยู่และจะเอาเกมออก และกำจัดไวรัสflashy ที่ติดมากะflash drive โดยค้นหาจากstart > run > พิมว่า regedit และ จากนั้นก็แสดงไฟล์หลายๆไฟล์ ก็เลยทำการขจัดโปรแกรมไวรัสออกไป (หรือหาข้อมูลการลบแฟรชชี่จาก เวบพันทิพย์ ก็ได้อ่ะ)
แต่.....ลืมไปคือเวลาลบไฟล์ไวรัสออกไปต้องอ่านชื่อ ไวรัสก่อน (กรูดันลบทุกไฟล์ ที่จิงๆ ทางที่ดีคือ ต้องลบบางไฟล์ออกไป)
เมื่อลบไฟล์ไวรัส"หมด"แล้ววว ก็สบายใจ แต่ก็อยากลบโปรแกรมที่ไม่จำเปนออกไป ปรากฏว่า มีคำสั่งไห้รีสตาร์ทคอม ก็เลยทำตามมันซะเลย
แต่ แต่ แต่ .................. มันขึ้นจอบลูสกรีนนนนนนนนนน เว้ยยยยยยยยยย เข้าวินโดว์ไม่ได้ แง้งๆๆๆๆ ทำไมซวยจังว่ะ เง้อออ เทวดาไม่เหลียวแลดูชานเลยยย
เง้อออ แผ่นวินโดว์SP3ก็อยู่ที่เพื่อน เวงงงง ตัวกรูไม่มีแผ่นโปรแกรม เง้อออ ก็เสียเวลารอแผ่นวินโดว์ ไปซะเลยยยยย
เง้อออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
เง้อออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
เง้อออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
เง้อออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
เง้อออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
สรุปคือ ที่ผ่านมามีแต่เรื่องที่ซวยๆ ทั้งนั้น
1.แว่นหัก
2.กะบาลปูด
3.รถติด รถเสีย คนแน่น รถตู้(แอร์ไม่เย็น ร้อนน, คับเข่ามั่กๆ)
4.คอม บู้ทม่ะขึ้น
5.เฉียเวลา(ไปซื้อกรอบแว่น, คอมก็....ยังไม่ได้งานเร้ยย)
ชีวิตแสนอาภัพ ฮ่าๆ เง้ออ ก็เซ็งๆ ซวยๆ เง้ออ
อยากบ่นมามากพอแร้ะ เง้ออ ขอเหอะ
ไหน ก็คิดถึง เมโระ เมโระเสมอ ฮี่ๆ
November 08 เรื่องที่ผิดพลาดไปงานถ่ายรูปกะพี่ปีแก่ เมื่อวันเสาร์ที่4 เดือน พย. 49 จะทำการถ่ายรูปพวกพี่ๆที่จบไปแล้ว โดยมาใส่ชุด ครุย ของพระจอม
ได้ถ่ายรูปกะพี่รหัส พี่หลายๆคนและพี่ๆที่ชมรม จะถ่ายรูปกันตอนเช้าๆ ถึงเที่ยงกว่าๆ จากนั้นก็ปล่อยไปถ่ายรูปกะคนอื่นๆเช่นครอบครัว เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ
และตอนบ่ายกว่าๆ ก็ไปอยู่ที่ชมรม ไปนอนที่ชมรม เล่นไพ่ที่ชมรม เหมือนเดิม เพราะไม่ได้เข้าชมรมมานานมากๆ เกือบๆเทอมนึงได้ ก็เลยอยากจะเจอ คนในชมรมบ้าง
แต่มาก็กลับหอเวลา4โมงเย็น ก็ไปอ่านหนังสือ หาข้อมูลต่อ จากนั้นก็ ไปที่ชมรมไปรับพี่ที่สนามบิน และกลับไปที่ชมรมต่อ (โหยๆเหนื่อยว่ะ)
จากนั้นก็นั่งคุยกะพี่ๆน้องๆเพื่อนๆที่ชมรม พี่ๆเขากินเหล้ากัน แต่อั้วไม่ได้กินหว่ะ เง้อออ เจ็บคออยู่ ก็เลยต้องโล พี่ๆน้องๆ เพื่อนๆที่เมาๆกันอยู่
เมื่อคุยกันเส็ดก็กลับหอกัน ก็ไปส่งน้องชมรมกลับหอ เราอญู่ที่หอFBT ซึ่งอยู่คนละฝั่งที่ซอยเกกี (ห่างจากหอFBTกะซอยเกกี ประมาณ1-2กิโล)
น้องๆก็จะกลับหอที่ซอยเกกีแต่ละคนก็ยังเมาๆกันอยู๋ ก็เลยตั้งใจจะไปส่งน้องถึงหอเลย แต่ว่า....น้องเขาหิวข้าวมากๆ ก็เลยอยากกินข้าวต้ม
น้องปายก็เข็นมอไซค์(ยางก็รั่วข้างนึง) เดินมาซึ่งอยู่หอเดียวกะเรา(FBT) และก็มากินข้าวด้วย แต่เราไม่หิวก็อยากจะนั่งรอน้องๆ
แต่...น้องก็อยากไห้เรากลับก่อน น้องไม่ได้เมา ไปไหว ไปเองได้(เปน ช.)
เราก็บอกว่า เออไม่ต้องหรอก จะรอน้องกินข้าวไห้หมดแล้วกลับพร้อมกัน
น้องก็บอกว่า ไม่เปนไรพี่ ผมไหวอยู่พี่ ไม่ได้เมาหรอกพี่ แต่แค่ปวดหัวนิดหน่อย
เราก็บอกว่า แล้วมอไซค์ล่ะ ก็ฝากไว้ที่ซอยเกกีก่อนก็ได้ อย่าเข็นไปที่หอFBTเลย ไม่ไหวหรอก
ปาย...บอกว่า ผมเข็นรถบ่อยคับพี่ ยางรั่วบ่อย พี่ไม่ต้องห่วงหรอกคับพี่ ไปเองได้
เราก็บอกว่างั้นถ้าไม่ไหวก็โทรมาหาล่ะกัน พีเชื่อใจน้องๆว่า ต้องไหวแน่ๆ
ก็เลยกลับหอไปคนเดียว
และตัวเราเองเปนรุ่นพี่คนเดียวซะด้วย(พี่ปีแก่ก็นอนที่ชมรม บางคนกลับก่อนเราก็มี) ไม่มีเพื่อนคอยอยู่เปนเพื่อนเลยว่ะ ก็เลยรู้สึกว่าทำผิดไปแล้วที่ ไม่คอยน้องๆ ไม่ยอมกลับพร้อมน้องๆ
และ คิดตัดสินใจครั้งแรกที่ผิดจิงๆ เพราะที่ผ่านมาดูแลน้องๆ พี่ๆ ที่ชมรม ดูแลกันและกันโดยมีเพื่อนรุ่นเดียวกันอยู่ด้วย
แต่ก็คิดตัดสินใจไม่ถูกครั้งแรก เวรกำ แต่รู้ว่า น้องๆกลับหอได้อย่างปลอดภัยจิงๆ เห้ออ วันหลัง จะไม่ตัดสันใจผิดๆแน่ๆ ต้องดูแลกันและกัน
ถามหน่อยเหอะ ถ้าเปนคนอย่างคุณ จะคิดอย่างไร ทำอย่างไร เมื่อน้องกำลังกินข้าว พร้อมๆกับเมานิดๆ
(อย่าดีแต่คิดอย่างเดียว ต้องลงมือทำจิงๆ ไม่ใช่แค่พูดเพียงลมปาก คนเราไม่ใช่แค่คิดแต่พูดหรอก)
เง้ออออออออ
ตกลง เปนวันที่ผิดพลาดกะตัวกรูจิงๆ ไหนๆ ทุกคนก็ปลอดภัย สบายใจ เหมือนเดิมแหละว่ะ
......ชมรมบาสจงเจริญ......
รักและคิดถึงชมรมว่ะ ไม่ได้เข้าไปแวะนาน
November 01 คิดถึงสมัยเด็กว่ะเห้อ เหนทีต้องขอบใจเพื่อนเก่ามากๆ ชื่อว่าจุ้บแจง (เจเจ) เปนเพื่อนสมัยเด็กอนุบาลนานแสน นาน
และ พอดีเราอยากได้รูป ก็เลยขอเขาหลายๆรูปจะอยู่ในหัวข้อ สมัยอนุบาลและ ม.ต้น
ตัวข้า อ้วนมากๆในสมัยเด็กๆ และมี นน.เกือบๆ40-50โล ได้มั้ง ถือว่าอ้วนที่สุดในสมัยเด็ก
อา.ข้าชอบกอดมากๆๆ ชื่ออา.นิลนา และแสงจันทร์(สองทั่นเกษียณไปแล้ว เง้ออ เสียใจจิงๆ อยากมาเยี่ยมทั่นทั้งสองหน่อย) อา.ทั้งสองทั่นถือว่า เสมือนแม่คนไหม่ก็ได้หน่ะ
จิงๆอ่ะ แต่ก็รักอา.มากๆ รักแบบซึ้งๆ เห้อออ
ประวัติเล็กๆ
สมัยงอแง :::: รร.อนุบาลละอออุทิศ(อนุบาล เด็กโครต เตะเพื่อน กัดหัว กันดั้มจนขาด [เปนแบบตุ้กตุ่นยาง นิ่มๆ ไม่ใช่พลาสติก แต่เปนยางนิ่มๆ]!!!) สมัยซนซนๆ :::: รร.อนุบาลสามเสนฯ(ประถมครบสูตรโครต ตัวแสบ ดันไปเตะเจ้าโลกเพื่อน ฮี่ๆ นอนคาพื้นเยย และโดนอา.ด่า ง่ะ!!!)
สมัยเก๋า จิ้กโก๋ :::: รร.วัดบวรนิเวศฯ(มัธยมเก๋าโครต ชายล้วนๆไม่อยากเล่าแต่ทำเรื่องดีบ้างไม่ดีบ้าง เหอๆจีบสาวข้างรร.คือรร.สตรีวิทย์ และเบญจมราชาลัย จีบไม่ได้ซักที แห้ว!!!)
......ขอไหว้พระบ่อยๆ รร.นี้ของทั่นพระสังฆราช สกลปรินายก ที่น่านับถืออย่างมากกก
สมัยมุ่งมั่น :::: ลาดกระบัง วิศวะ อิเล็คฯ(มหาลัย หล่อโครตเอ้ะ ม่ะอยากหลงตัวเองว่ะ ฮี่ๆ จีบสาวซะทั่วไปหมดไม่ได้ซักที เห้อแต่ตอนนี้มีเมโระอยู่ กิ้วๆ มาจุ้บหน่อย!!!)
.......น่าภูมิใจที่ได้เข้ามหาลัยที่มีชื่อเสียงฮี่ๆ และเปนวิศวกรชั้นนำ yeah!!!!!!!!!!!!
และสมัยนี้ก็มุ่งมั่นกะ การเรียน ทำงาน และความรัก ฮี่ๆ ทุกอย่างพยายามทำไห้มัน""สมดุล""กัน นั่นคือต้องจัดเวลาไห้เปนซะมากกว่า
แต่ที่อยากได้คือรูปอดีตที่อยากจะหวนกลับไปสมัยเด็กๆ ความทรงจำในสมัยเด็กมีความอย่างมาก ทำไห้เรามีความสุขเมื่อนึกถึงได้ก็ดีใจโครตๆเลยว่ะ เหอๆๆ
เอ้อ มาเม้นจนเมื่อยมือไปหมด และหวังว่า อ่านสเปซแล้ว แต่ละคนก้อยากจะหวนความทรงจำกลับคืนไปด้วย เหยออออ
ใครอ่านแล้วไม่เม้น!!!!!!!....จงเปนหมันซะเลย!!!!!!! ฮี่ๆๆๆๆ คำสาบมีจิง เหยออออ สยอง........กิ้วๆ เออะเชอะ
ปล.หารูปกรูไห้เจอหน่ะ จะไห้รางวัล ฮี่ๆๆๆๆๆ ....อยากรู้มั้ยล่ะ .....งั้นขอ....ที
October 29 ดรีมเวิร์ลวันหนึ่งไปเที่ยวดรีมเวิร์ล กูต้องไปรับแฟนที่ทำงานแม่เค้า
เบื่อๆๆ ตื่นเช้าว่ะ ดีใจมี....ปลุก ฮี่ๆๆๆ
ขึ้นรถเมล์สาย28 รอ...มา ได้ยินเสียง.....เรียก ขึ้นรถเมโระ
.....งอนๆๆๆ สงสัยเมื่อวานเค้าโมโหเรื่อง..... เง้อ
ง้อแฟนตัวเองไม่เป็นเลย ซวยๆๆๆๆๆจิงๆๆเลย
ไปเซ้นเตอร์วัน ....พาไปที่ร้านแมคระหว่างรอกวาง ฝ้ายพร
มุกดำ อีกสองคนใครไม่รู้
ไปดรีมเวิร์ลอย่างด่วนจี้เลย เหออ
ทำไมต้องรีบด้วย เง้อๆ ตัวพวกเขามาสายเอง
ช่างเขาๆๆ ขึ้นรถตู้ เสียดาย เง้อไม่ได้นั่งกะ....เมโระ เลย กิ้วๆๆ ป่อย
พอถึงดรีมเวิร์ลแล้ว ไปเที่ยวกันเลย เฮฮาๆๆๆๆ
เห้อ คิดไม่ออกจิงๆๆ
เป้นหวัดเลย สงสัยคิดถึงเมโระๆๆๆ
ปล.เขียนไม่เก่ง เพิ่งหัดเขียนไดอ่ะ หุหุ จาก เมโระ October 13 เอ้อ สอบเส็ดซะที เว้ยยยยยย!!!!!!ช่วงสอบ เง้อ นอนก็เช้าๆ ตื่นก็เที่ยงๆ ไม่ทันไรก็ค่ำแร้ะ กรำๆ
ก่อนสอบต้องกดดันกะตัวเองทุกที และหลังสอบเส็ด ก็ถูกปลดปล่อยเอ้อ ดีใจมั่กๆ ขอพักผ่อนกันมั่งดิ
แต่ ก็ยังมีอีกตัวนึง สอบโปรเจ็คอีก เง้อออ เหนทีต้องทำงานกันต่อล่ะว่ะ ทามมายหนอออออ มันยุ่งๆเหลือเกิน
ยังไงก็ได้เที่ยวกะ.... (ฮิ้วววว) Mero.....(ฮิ้วววววว) อยากอยู่ด้วยกันตลอด (ฮิ้ววววว)
เหออออ ปิดเทอมแค่อา.เดียวเองง่ะ มีเวลาพักแปปเดียวเอง เง้ออ รับม่ะไหว แต่ก็ยังสู้ๆว่ะ
เหอะๆ ไกล้จะจบแร้ววววววว เย้!!!! เหลืออีกเทอมนึง จะจบแล้วววววววววววววววฮิ้วววว
อยากเหนหลานกรูจัง แสนน่ารัก เออะเชอะ เมื่อไหร่เจแปนถึงจะคลานซะทีเนี่ย เง้ออออ อยากอุ้มจัง
ไหนๆก็ไปก่อนล่ะว่ ม่ะรุ้จะเม้นไรดีฟ้ะ
ถึงเวลาไปส่งไอ้ต้อบซะแล้ววววววันที่29ที่ผ่านมาเวลาตี5ครึ่งกว่าๆ มีเมย์ กรู กิ้ก ตุ่ยไปส่งไอ้เหลา(ต้อบ) ที่หนามบินสุวรรณภูมื มันจะกลับบ้านซึ่งไปเอาของ เอาทุกสิ่งทุกอย่าง ที่จำเปนต้องไปแจ้บ
และต่อมาวันที่30 ก็จะเดินทางไปที่สนามบินโดยมีไอ้หุน่มเปนคนขับรถ มีคนที่จะไปส่งต้อบด้วย คือ กรู เอก(อ้วน) ตุ่ย โจ้ เต้ หนุ่ม และโบ้ท
ก็เจอเพื่อนเก่ารร.ต้อบ ,เพื่อนภาคไอที และ แฟนเหลาก็มาส่งด้วย ไม่กี่คนเองที่จะมาส่งไอ้เหลา
จากนั้น ก็มาทักทาย และถ่ายรูปที่ระลึกไว้ และมันก็บอกว่า เครื่องบิน จิงๆแล้ว เครื่องออก4ทุ่มครึ่ง แต่เลทนานเกินไปแล้ว และมันก็ถึงเวลาจะต้องไปแจ้บ
ก่อนจะลากัน มันก็ทำหน้าเศร้าๆ เอ้อ จะเศร้าไปทำไมว่ะ ยังไงเรียนไปแปปเดียวก็มาเจอกันไหม่ได้นี่หว่า ฉาดดดด
กรูดีใจกะมันที่ได้ไปเรียน และทำงานที่แจ้บว่ะ และน่าอิจฉาจิงๆ สาวที่โน่น เจ๋งๆ ฮี่ๆๆๆๆๆ
ยังไงเอ็งกลับมาที่เมืองไทยเมื่อไหร่ก็อย่าลืมติดต่อพวกกรูด้วยล่ะกัน จะได้ไปพัทยากันต่อ พามันไปเล่น"กล้วย"ฮี่ๆๆๆๆ
เอ้อ คิดถึงมันวะเหลือเกินว่ะ ฉาดดด แฉดดดด เอาของฝากมาไห้ด้วยน่ะเว่ย September 13 ทำไมมันซวยงี้ว่ะ ปีสุดท้ายเอ้อ วันนี้เปนไรหรือป่าวว่ะตัวกรูเอง
ทำงานก็ไกล้จะเส็ดแล้ว แต่ดันมาเจอฝนตกทุกคืน อยากกลับก็กลับไม่ได้เวรกรำ ก็ต้องมารอฝนหยุดโดยพักเล่นเกม เคาเตอร์ ยิงไปยิงมา อยากจะบ้าเกมจิงๆ กำลังคิดถึงเรื่องผนว่าเมื่อิไหร่จะหยุด
จะกลับหอทีไรตัวเปียกเกือบบ่อย เอ้อ ผ้าก็ซักแล้ว ดันมาเจอฝนอีก ไอ้นี่ ทำให้ผ้าเปียกแฉะไปหมด ผ้าเมื่อไหร่จะแห้ง เง้อ จะเอาไรใส่ไปเรียนว่ะ
ทำไมหนอออออ อยากจะกลับหอ(อยากอ่านหนังสือไอ้สองตัวactive + DSP) กลับไปทุกๆตี2 - 3 แต่ฝนไม่หยุดตก ก็ต้องกลับไปตี4 - 5 เอ้อ นอนก็ม่ะพอ อยากโดดเรียนแต่โดดไม่ได้ สิ่งที่กรู กลัวที่สุดคือไอ้สองตัวเนี่ย แง่ง เหนทีต้องเอาเท้ามาพาดหัวซะแล้ว
ไอ้วิชา ACTIVE คือเปนวิชาที่เกี่ยวกับ วงจรกรองสัญญาณ [น่าจะแปลแบบตรงๆเลยดีกว่า(Act = การกระทำ + tive = ถีบ!!!........ยัง!!??!!)] เอ้อ โครตยากมั่กๆ อ่านไปถึงไหนก็มีแต่ฟิลเตอร์ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆชิบ ตัวเลขที่แสนโครตน่ากัว สมการหลายๆอย่างแมร่งๆม่ะเคยเจอมาก่อน
และมีตัวนึงที่แสนอยากฆ่าตัวตายยย แงแง คือDSP(Digital Signal Processing)เรียนไปก็ม่ะรู้เรื่อง อา.สอนก็โอเค เหมือนกะว่า ได้รู้นิดเดียวเอง ยากชิบ
เอ้อ จา ถอนวิชา ดีมั้ยว่ะ เพื่อนกรูเก่งจิงแต่ป้อดว่ะ ยอมถอน ไอ้DSP คือไอ้เสก เทพแห่งภาคอิเล็คเชียว และไอ้หนึ่ง คู่โปรเจ็คกรู พวกนั้นยังกลัวเปนด้วย คิดดูดิ ที่ว่ากลัว หน่ะ มันยากขนาดไหน กรำๆๆๆ
ปีสุดท้าย ไม่มีไรสบายๆมั่งหรือ เหนื่อยๆมา2-3ปี ไม่มีท่าทีจะไห้สบายๆซักวันไม่ได้หรือ แงแง
ยังไงกรูก็ ต้องลุยว่ะ สู้ๆต่อไปว่ะ
สิ่งที่กรูสู้ได้เพราะ .... อดทน ฝ่าอุปสรรค แต่ก็มีความรักเข้ามาด้วยเน้อออ ฮี่ๆๆๆ มหา เมโระ
เง้ออ ม่ะรุ้จักพิมไร
ขอบอกอย่างนึง คนที่เข้ามาอ่านแล้ว ไม่ยอมเม้นเลยหน่ะ ไม่เม้นจงเปนหมันซะ
ฮี่ๆๆ September 03 meeting ศิษย์เก่า สมัยอนุบาลเมื่อวันที่25ที่ผ่านมา ได้มีงานมีทติ้งกะอา.สุดที่รัก และแสนดีโครตๆ นับว่า นานมากได้มาเจอกันครั้งนึง
และได้เจอเพื่อนเก่าแค่สองคนเอง (ปุ้ก กะ โน๊ต) และเจอ น้องๆ(เอม อุ่ย หมู ฮิม ภา วิปและที่เหลือม่ะรู้จัก)
พวกเขาได้จัดพิธี ต้อนรับอา.แสงจันและอา.หลายๆคนที่เกษียณไปแล้ว และ จัดอำลาอา.นิลนา เพิ่งจะเกษียณไปเมื่อครู่นี้
ทำไห้ เรารูสึกอาลัยกะอา.ที่ต้องเกษียณไปมากง่ะ แต่ก็ยังรักอา.มากๆ
เริ่มจัดงาน 11.00 ถึง 14.00 เง้อ เวลาน้อยเหลือเกิน ถึงแม้ว่า เวลาสั้นๆ ก็ได้เต็มที่กะอา.ไปหมดแล้วว และเวลาที่เหลือ ก็ไปคุยกะเพื่อน น้องๆ ก็ไม่ค่อยครบ
แต่ก็ได้มีความทรงจำที่ดีๆต่อกัน เมื่อเวลาจากอา.ไป เอ้อ น้ำตาไหลได้ไงว่ะ ตัวกรูเนี่ย รักอา.มากๆที่สุดเท่าชีวิต ก็เลยขอ กอดอา.ซะทีเหอะ
เมื่อถึงเวลาจากกัน ก็ ได้ลาอา. และลาเพื่อน น้องๆ ไปซะแล้ว
แต่ ยังไม่ได้ลาบางคนก็คือ เอม อุ่ย โน๊ต พวกนี้ทั้งหลายยยย ชวนเราไปเที่ยวไปดูงานวิเวียน เวสวูส นักดีไซน์เนอร์เสื้อผ้า ระดับโลกว่ะ ออกแบบโครตแปลกๆมากๆ
ซึ่งจัดงานที่เอมโพเรียม โครตไกลจิงๆ เมื่อเดินดูงานจบก็มาพักนั่งแวะ กินแฮมเบอร์เกอร์ นั่งคุยไปคุยมาก็ไปส่งน้องเอมกลับบ้าน ระหว่างส่งน้องกลับบ้านแถวๆพระราม9 รถติดมหาโครตๆ
เง้อ ต้องมาคุยกันบนรถ ทำไห้น้ำมันรถอุ่ย หมดไปเกือบครึ่งถัง เง้อออน่าสงสาร เมื่ออยู่ในระหว่างทางนึง เอมก็ผลัดขับรถกะอุ่ย และเอมก็ขับไปถึงบ้านได้
และเมื่อส่งถึงบ้านแล้ว ก็มานั่งคุยกันว่า จะไห้อุ่ยขับรถกลับบ้านไปทางไหนดีที่สุด กรำๆๆ ไปทางบางนาโดยไม่ต้องไปทางด่วนเรยย เง้อออ อุ่ยก็ไม่ค่อยรู้ทางไปซะด้วย เง้อ ตัวใครตัวมันล่ะ ฮี่ๆ (ล้อเล่น)
เมื่อคุยกันเส็ดแล้วก็ต่างคนต่างกลับบ้าน ส่วนกรูต้องมากลับหอ แง่ง ตังหมดพอดีเรยยย เอ้อ ม่ะไหวจิงๆ ในขณะนั้น เวลาเกือบๆสามทุ่ม โดยที่เราจะกลับหอไปยังลาดกระบังน่ะ ต้องไปขึ้นที่อนุสาวรีย์ รถตู้ออกรถเปยคันสุดท้าย ทำไห้กรูโชคดีมากๆ ได้กลับหอได้อย่างทันใจ
แต่.... ยังไม่กลับหอ ก็ต้องมาทำงานนนต่อออออ เง้อออ งานยังไม่คืบเรยยยยย ต้อง สู้เฟ้ยยย สู้ตาย ล้มเลิกกลางคันม่ะได้ ง่า
ขอทุ่มกะงานซะทีเหอะ เหนื่อยไปหมดกัน เง้ออ
September 02 รับน้องห้อง9 (room k)เย้ เพิ่งพาน้องๆปี1ทั้งหลายไรบน้องมาที่จ.ระยอง
รู้สึกว่า อยากไปเที่ยวกะเพื่อน น้องๆ ของกรูมั่ง เง้อ
วางงาน วางโปรเจ็ค วางทุกอย่าง เพื่อปลดปล่อย ความกดดันของตนเองไห้หมดไป (นั่นก็คือ ปล่อยวาง ฮี่ๆๆ)
ไปเที่ยวกัน สามวัน สองคืน โดยขาไปจะมีรถออกสองรอบ (เวลาเที่ยง และ เย็น)
และขากลับก็มีสองรอบเช่นกัน(เวลา เที่ยงคืน และเที่ยงวัน) ไอ้คนที่กลับก่อน เง้ออ บางคนก็กลับไปทำงาน (แมร่ง ฟิตๆจิงๆ แง่งๆ) มีบอกคนก็บอกว่า อยากกลับก่อนเพราะคิดถึงคอม???
(มันอยากจะแชทไปทำแป้ะแกดิว่ะ ฉาดดด) บางคนก็อยากกลับไปเพราะคิดถึง เมีย ฮ่วย!!!
วันแรก ก็ออกรถตอนเที่ยง ไปที่ระยองก่อน เมื่อมาถึงก็ได้เล่นน้ำ เตะบอล ที่ชายหาด ไอ้ที่เล่นน้ำ น่ะกระโดด กระโจมเข้าคลื่นที่ซัดมาแรงๆ น้ำทะเลแสนเค็ม เข้าที่จมูก และปากกรู โหย
เค็มชิบ ทำไห้ปากของเรา เค็มไปหมด กำกำ กินข้าวก็ยังรู้สึกเค็ม ทะแม่งๆยังไม่มะรุ้ ง่า
คืนแรก ก็เฮฮา ไปเรื่อยเปื่อย และรอน้องๆปี1(เพราะปี1 มีเรียนรอบเย็นก็เลยตามมาทีหลัง) แต่ล่ะคนก็กินข้าว เหล้า ไปพลางๆ
เมื่อน้องมาถึงก็จัดซุ้ม แต่ล่ะรุ่น โดยรุ่นกรูปี4 ก็อยู่ซุ้มนึง โดยไห้น้องเข้ามาในซุ้ม และมีนิทานที่แสน ฮาคือ.....กระต่ายสีขาว
** กระต่ายตัวนึง เดินเข้าไปในป่า และเกิดหลงทางในป่า พยายามหาทางออกก็ไม่ได้ ก็เลยเจอกระต่ายสีดำ
ก็เข้าไปถามเจ้าดำนั่น เพื่อที่จะหาทางออกไห้ได้ ก็เข้าไปถามเจ้าดำ ---ขาว....นี่ๆ ถามไรหน่อยจิ รู้ทางออกมั้ยล่ะ ช่วยบอกทีจิ
---ดำ.....ได้จิ อยากรู้มั้ยล่ะ กระต่ายขาวก็ตื่นเต้น ว่า กำลังจะรอดแล้ววก็เลยตอบไปว่า ---ขาว....อยากรู้จิ ---ดำ..... อยากรู้ใช่ม่ะ งั้น...ขอ...(อึ้บ)...ทีนึง หลังจากนั้นกระต่ายขาวก็ได้รับข้อมูลจากเจ้าดำ แต่ก็ลืมทางจนได้ และก็หลงๆๆๆ ไปเจอกระต่ายสีน้ำตาล และก็จะไปถามทางจากเจ้านั่น ---ขาว....นี่ๆ ถามไรหน่อยจิ รู้ทางออกมั้ยล่ะ ช่วยบอกทีจิ
---ตาล...ได้จิ อยากรู้มั้ยล่ะ กระต่ายขาวก็ตื่นเต้น ว่า กำลังจะรอดแล้ววก็เลยตอบไปว่า ---ขาว....อยากรู้จิ ---ตาล... อยากรู้ใช่ม่ะ งั้น...ขอ...(อึ้บ)...ทีนึง จากนั้นกระต่ายขาวก็หาทางออกจนได้ ต่อมา เวลาผ่านไป3เดือน ก็เลยคลอดลูกออกมาเปนสีเทา
ถามว่าใครเปนพ่อ ของเจ้าเทาตัวนี้ ไห้เลือก สองตัวนี้ (ดำ กะ ตาล)
ตอบ....................................................................
(คอมเม้น ตอบมาล่ะกันน่ะ)อยากรู้มั้ยล่ะ??เด๋วตอบไห้ และต่อมา วันที่สอง ก็ได้ไปจัดเกมไห้กะน้องๆ โดยซุ้มเราก็มีเกมที่ว่า เอาเชือกผูกที่ข้อมือ และไห้ตรึงกัน และอีกคนก็เอาเชือกเข้าไปผูกเข้าหากันโดยเปนวงปิด(อาจพูดผิดก็ได้อ่ะ)
โดยที่ว่า สองคนจะถูกติดกัน ด้วยเชือกที่เกี่ยวคล้องกัน (คล้ายๆมัดกันเปนรูปเลข 8 อะ) และเปนเกมที่มีอยู่ว่า ทำอย่างไรไห้เรา ออกจากกันได้โดยที่มีเชือกผูกมัดกะข้อมือเหมือนเดิม
เล่นไปเล่นมา ไม่ยากหรอก อยากรู้ก็ มาหาดิว่ะ
บางคนก็เอาตัวมากอดกัน เง้อ พูดม่ะถูก
และคืนที่สองก็มี มีการแสดงละครของแต่ล่ะรุ่น เมื่อแสดงจบก็มีบางคนกลับไปก่อนอย่างที่บอกไว้ ส่วนเราก็ได้อยู่ต่อ เพื่ออยากคุยกะน้องไหม่ๆ
วันต่อมาก็กลับหอ
และต่อไปก็จะทำการอัพรูปไห้ดูล่ะกัน
July 30 เอ้อ เซ็งว่ะทำโปรเจ็คเกี่ยวกับ Rescue Car แง่ง ยากที่การออกแบบโครงรถ การวางกล้อง การเคลื่อนไหว เอ้อ ถึงแม้ว่า จะรวมหัวกันแล้วแต่ว่า ยากจิงๆเร้ยยยยยยย
ออกแบบน่ะ ง่ายว่ะ แต่การหาอุปกณร์ที่จะซื้อดิ แง่งๆไม่มีขายว่ะ เช่นเฟือง(จำนวนซี่ของเฟือง ตามต้องการ) โช้คอัพของล้อ ต้องเอาขนาดเล็ก โดยที่โครงรถสูงปามาน 15เซ็น เอง แง่ง ยากจังว่ะ
ส่วนการทำฮาร์ดแวร์ก็ไม่ค่อยยากอ่ะ ปานกลางได้อ่ะ ส่วนซอฟแวร์ เพื่อนคู่โปรเจ็คก็เก่งอ่ะ แต่อยากเรียนรู้ง่ะ เช่น C,C micro ,PIC,VB ยากว่ะ กว่าจะหาอะไหล่ได้ ไม่รู้จะไปหาที่ไหนว่ะ ตอนนี้แน่ๆคือมีแค่ล้อรถ off road ว่ะ เล่นซะ 6ล้อเลยย แบตเตอร์รี่แห้ง และ มอเตอร์ก็ยังไม่ซื้อ เอ้อ ไปบ้านหม้อ สะพานเหล็ก คลองถม วรจักร โหยๆๆ ไปดูไม่หมดวะ หาแทบไม่เจอว่ะ
กรูอยากบ่นจังเร้ยยย แง่งๆ
อยากจะมีสาวๆซักคนก็ยังดีอ่ะ ตอนนี้โครตจะโสดเหลือเกิน เซ็งมามากพอแร้ะ ง่ะง่ะ คิดถึงสาวคนนึงแถวบ้านกรูอ้ะ เหอๆ (หยุดไม่ได้หรอก ขาดใจเธอก็ตายน่ะอ่ะ คิดถึงจะแย่อยู่แล้นนนน)
ไปล่ะฟ่ะ เซ็งกะตัวเองจิงๆเร้ยยย งานก็ยาก หาก็ไม่ได้ กำกำ ทรมานจิงๆ July 23 Savage Garden เพลง truly madly deeply สุดโปรดว่ะ* I'll be your dream, I'll be your wish I'll be your fantasy
เปนเพลงที่ฟังแล้วซึ้งมากๆ ฟังได้สบายๆ จับใจจับอารมณ์ได้เยอะ ตั้งใจว่าจะเอาเพลงนี้มาอัพลงในสเปซซะหน่อยแต่ไม่รู้ว่ามันเปรไ คือไม่ยอมโหลดเพลงในสเปซเลย เอ้อ เศร้าจิงๆ ใครรู้ สอนด้วยล่ะกันน่ะ เซ็งจิงๆ June 18 อยากจะบอกไรนิดๆ เมื่อถึงปีสุดท้ายแล้ว เอ้อ วันเวลาผ่านไปอย่างเร็วมากจนไม่รู้ตัวเลยไก้จะจบแล้วเนี่ย
กำลังคิดได้ว่า เรากำลังทำอะไรอยู่ ได้เต็มที่กะเพื่อนๆหรือยังล่ะ
บางวันเต็มที่กะเพื่อนๆ กะการเรียน กะการเที่ยว กะการกินการชงเหล้า เอยยยยย
บางครั้งเราก็อยากจะมีเวลาเป็นของตัวเอง ก็จิงมั้ยล่ะ อยากจะพักผ่อน อยากจะอ่านการ์ตูน
อยากจะไปชมรม อยากจะทำงาน อยากจะโทรหาสาวๆที่เราอยากจะคุย (อะไรที่เป็นส่วนตัว) โดยที่เพื่อนชวนเราไปสนุกๆ(ถึงแม้ว่า นานๆทีก็ตาม หรือบ่อยก็ตาม)
แต่เรากลับปฎิเสธเพื่อน ว่า ไม่ว่าง หรือไม่ ก็อ้างโน่นอ้างนี่
เมื่อเราทำแบบนี้แล้ว โดยที่เราคิดว่า อยากจะทำในสิ่งที่เราไม่ได้ทำเลย ก็ไม่สามารถย้อนกลับไปในเวลาอดีตได้
แต่ เราไม่รู้ว่า ใช้ "เวลา" เป็นหรือป่าว โดยที่แบ่งเวลาไม่ถูกต้อง ไม่รู้ว่า ใช้เวลาไหนเหมาะสม
เพราะว่า แต่ละคนจะแบ่งเวลาไม่ค่อยเหมือนกัน
บางคนอยากจะเรียนไห้จบเพื่อ ครอบครัวที่เขารัก,คาดหวัง ก็ถูก แต่อย่างน้อย อยากจะไห้อยู่กะเพื่อนๆบ้างในเวลา4ปีนี้
แต่ก็รู้อยู่แล้วว่า เวลาทำงาน เราจะไม่มีเวลามาเจอกันอีกเลย ไม่สามารถเจอเพื่อน เหมือนในสมัยเรียนอีกเลย
แต่ สำหรับปีนี้ อยากจะทุ่มเท การเรียน การเที่ยว การเล่น อะไรต่างๆ ไห้มากที่สุด โดยที่ไม่ต้องมาเสียใจกะเรื่องที่เรา
ยังไม่ได้ทำเลยย
ถึงแม้วันเวลาผ่านไป ยังคงจดจำสิ่งที่ดีๆ ถึงแม้ไม่มีรูปภาพของพวกเรา ก็ตามก็ยังคงmemoryตลอดไป
เอ้อ วันนี้ รู้สึกอยากบอกเรื่องงี้ๆแหละ เพราะ ถ้าไม่บอกก็ไม่ได้ไรเลย
จงบอกไห้คนอื่นได้รับรู้ดีกว่าไม่ได้บอกอีกเลย ใช่มั้ยล่ะ
ไปล่ะ เจอกันไหม่ล่ะ เม้นบ้างก็ยังคงดี
ฝากไรนิดๆ รีบๆเรียนไห้จบล่ะกัน เป้าหมายของเราไกล้ถึงแล้วว เย้ๆ
June 11 อ่านดู ไม่อ่าน>>จงเป็นหมันซะย า ม เ ธ อ ยิ้ ม ยามเธอยิ้ม ปานอีแร้งแย่งหมาเน่า ยามเธอเศร้า ช่างละม้ายคล้ายกับผี ยามเธอยิ้ม ช่างยั่วยวนกวนตีนดี ยิ้มอีกทีเตะคอพับหลับคาตีน ท้ อ ง ป่ อ ง พอหน้าท้อง ของแม่ เริ่มป่องออก พ่อก็บอก อยากให้ลูก เป็นดอกเตอร์ ย่าก็อยาก ให้หลานเป็น นายอำเภอ แต่ต้องเก้อ หมอบอกแม่ แค่ลงพุง น อ น กั บ ศ พ เมื่อคืนฝันสยองตีสองกว่า ฝันไปว่านอนซบกับศพผี นอนขึ้นอืดค้างตายมาหลายปี เหมือนปิศาจอเวจีที่น่ากลัว เหม็นซากศพ อบอวลไปทั่วห้อง ไม่กล้ามองต้องคู้คด นอนหดหัว ตกใจตื่นขนลุกซู่ ดูรอบตัว เห็นชัวร์ ๆ เมียนอนตด สลดใจ บ ว ก เ ล ข สามสิบหกคืออกอันเซ็กซี่ ยี่สิบสี่คือเอวองค์โฉมเฉลา สามสิบห้าคือบั้นท้ายร้ายไม่เบา รวมกันเข้าเก้าสิบหกอายุเธอ ค ว า ม รั ก ข อ ง โ ป ร แ ก ร ม เ ม อ ร์ เอา array มาเก็บความรัก เอา buffer มาพักใจไว้ เอา struct มาใส่ความห่วงใย แล้ว save เก็บไว้ในหัวใจเธอ complie ความปรารถนาดี ที่ execute ไว้เสมอ ยามใดที่ interrupt แล้วพบเจอ อยากจะ copy หน้าเธอไว้ทุกมุม ls ดูความจริงใจ ftp ความคิดถึงไปทั่วกลุ่ม declare ความห่วงหาให้ครอบคลุม แล้ว click ปุ่มเพื่อส่งความหวังดี del ความบาดหมางของสองใจ network เชื่อมใยใจที่ล้นปรี่ ให้ ram เก็บความรู้สึกที่มี ใช้ pointer ชี้สายสัมพันธ์ เก็บค่าความสุขลง file แล้ว move ย้ายค่าความโศกศัลย์ ทิ้งไปใน bin โดยพลัน เหลือ quota ไว้แค่ฉันกะเธอ ย อ ม ฉันรักเธอเพ้อหาจนหน้าแห้ง สุดแสยงสุดสยิวหิวกระหาย แม้นอกหักรักนี้ขี้แตกตาย ฉันยอมอายตายคาขี้ดีกว่าเอย June 01 หมดจากการฝึกงานแล้ววรู้สึกว่า ดีใจและเสียใจ ประกอบกัน
วันสุดท้าย อยากทุ่มเทกะงาน อยากเต็มที่ให้มากที่สุด
และอยากจะเก็บไว้ในความทรงจำตลอดไป
อำลาพี่ๆ เพื่อนๆ ที่ทำงานในAISนั้น ไปหมดแล้ว ที่เหลือก็ยังมีบางคนติดต่อกันบ้าง
และ อีกไม่กี่วัน ก็จะเปิดเทอม เอ้อ
อยากทำงานมากกว่า ไม่อยากจะเรียนแล้ววว รู้สึกว่า ขี้เกียจเรียนเหลือเกิน
อยากจะเที่ยวกะเพื่อนๆ อยากจะสนุกกะชีวิตของเราทั้งๆที่เรายังไม่รู้อะไรบ้าง
อยากจะมีอะไรที่เป็นอิสระแก่ตัวเองมากกว่า เนอะ!!!
|
|
|